Дафтари матбуоти Намояндагӣ бо нашри огоҳӣ дар сомонааш, аз ҷумла, аз муҳоҷирони меҳнатӣ талаб кардааст, ки аз дасти шахсони ношинос бағоҷу ҳуҷҷатҳо ва дигар ашёҳоро, ки таркибашон муайян нест, барои интиқол додан ба кишвари дигар қабул накунанд.
Дар ин огоҳӣ ҳамчунин ба муҳоҷирони меҳнатӣ ҳушдор дода шудааст, ки ҳангоми сафар дар дохили Русия - аз як вилоят ба вилояти дигар, аз интиқоли бағоҷҳои шахсони ношинос худдорӣ намоянд.
Намояндагӣ айни замон аз муҳоҷирони меҳнатие, ки ба фаъолияти таксиронӣ, хизматрасонии интиқоли фармоиш ё боррасонӣ машғуланд, хостааст, вақти қабули фармоиш, ҳатман ашё ё таркиби баҷоғи интиқолшавандаро пурсанд, то дар бораи бори мебурдаашон маълумот дошта бошанд.
Сабаб ва ангезаҳои ин ҳушдори Намояндагӣ ба муҳоҷирони меҳнатӣ маълум нест.
Аммо солҳои ахир манъу маҳдудиятҳо дар кору зиндагии муҳоҷирон, бавижа тоҷикон, дар Русия бештар мешавад.