Пайвандҳои дастрасӣ

Хабари нав

Блогистон

Душанбе 22 Июл 2019

Тақвим
Январ Феврал Март Апрел Май Июн Июл Август Сентябр Октябр Ноябр Декабр
Июл 2019
Душ Cеш Чор Пан Ҷум Шан Якш
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
Зеварону Рауфӣ

Номаи ин ҷавон барои "Блогистон" хонандаро ба андеша водор мекунад. Зоҳиран шахси бомутолеа аст, чун паёми асосияш суханони Ҷорҷ Оруэллро ба ёд меоранд, ки оварда, "дар даврони дурӯғи сартосарӣ гуфтани ҳақиқат ифротгароист". Дар навиштаи ӯ дарди худаш ва нигоҳи беруна ба ин дард бо ҳам омехтаанд.

Зеварбону Рауфӣ, рӯзноманигори ҷавон

МАН ИФРОТИЯМ!?

Дуруд, ман Зеварбону ҳастам. Як ҷавони ифротӣ. Мехоҳам каме дар бораи ончи дар сарам мегузарад ба шумо бигӯям. То мабодо агар Шумо ҳам гумроҳ бошед ба фикри ислоҳ шавед.

Ман ҷавони гумроҳам, зеро ба ин меандешам, ки Қонуни асосии кишварам бояд ба ману ҳамватанони ман озодӣ бахшад. На, манзурам ин нест, ки озодӣ гуфта ҳар коре диламон хост бикунем, ҳаргиз, мехоҳам ҳадди ақал битавонем он чиро, ки намехоҳем бикунем, иҷоза дошта бошем, накунем. Намехоҳам моро касе ба анҷоми коре, ки намехоҳем, маҷбур кунад.

Ман ҷавони гумроҳам! Зеро фикр мекунам, ки ҳадди ақал ҳаштод дарсади қувваи кории кишварам бояд дар меҳанаш бо ҷои кори хуб таъмин бошад.

Ман ҷавони ифротӣ ҳастам, зеро медонам, ки дар ҳар кишвари ҳуқуқбунёд ва озоде ҲУҚУМАТ БОЯД ХИЗМАТГОРИ МАРДУМАШ БОШАД!

Бале, бовар кун!

Хизматгори ту, эй модари меҳрубоне, ки дастҳои наҳифи дирӯзат имрӯз пинабаста, аз баски меҳнат мекунӣ, то фарзандонат ҳадди ақал шиками гурусна намонанд.

Хизматгори ҳамин ту, эй зани тоҷик! Туе, ки имрӯз по ба пои мардон мардикор шудаӣ. Ту, ки ҳам дар шаҳри ғурбат ва ҳам дар меҳанат тан ба зиллату хорӣ медиҳӣ, бе ин ки аз ҳуқуқҳои худат огоҳ бошӣ!

Ҳукумат ва тамоми шохаҳои марбут ба он хизматгори туст, эй муҳоҷири меҳнатӣ, ки хишт мечинӣ, кошӣ мечаспонӣ, бетон мерезӣ ва ҳеч нашуд кӯчаҳои шаҳри ғурбатро мерубӣ то нони ҳалол ёбӣ ва оқибат... Чи басо пеш меояд, ки дар роҳи бозгашт ба хона дар сандуқи чӯбии дарбаста ба Ватан мерасӣ.

Ҳукумат хизматгори ману туст! Эй ҷавони тоҷик, ки ҳама рӯза аз маҷлисҳои корӣ гирифта то маҷлисҳои ҳукуматӣ ба сӯҳбатҳои раисҷумҳур дастаҷамъона қарсак мезанем. Боз агар мабодо аз фарти бемадорӣ қарсакҳоямон ба гӯшҳои масъулини кар нарасад, фармон ҳам медиҳанд, ки ин чи вазъи қарсакзанист. Як қарсаки осмонкаф бизанед!

Хоҳару бародари азизам, ман гумроҳам чун фикр мекунам, ки ману ту барои он зода нашудаем, ки байни ҳамдигар мусобиқаи қарсакзанӣ бигзаронем, ё ки зери пои ину он гул бипошем.

Ман намехоҳам, мо соатҳои дароз зери гармову сармо вақти арзишманди худро, ки метавонем барои чизҳои беҳтару фоидаовартаре сарф кунем, ҳаром кунем барои тамриноте, ки оқибаташ аз исҳоли сода гирифта то марг рафта расидааст. Ҳамаи ин танҳо ба он хотир ки ин ё он ид бояд ёд бигирем чигуна пеши “Пешво” бирақсем!

Намехоҳам, ки дар ҳавои сард вақте раисону кабирон барои наворбуррӣ ё боздиди ҷое меоянд шумо бо либоси тунук соатҳо мунтазир биистед.

Эй миллати ман! Ман ҷавони гумроҳам!

Чун намехоҳам ту худатро пеши ҳеч кас, МЕФАҲМӢ? ҲЕЧ КАС! хор кунӣ.

Мехоҳам ҳукумате, ки хизматгори туст вазифаашро беминнат кардан ба сарат иҷро кунад. Шукронаи онро кунад, ки ТУ ин қудратро ба онҳо додаӣ ва ҳарвақт хостӣ метавонӣ онро пас бигирӣ!

Ман мехоҳам кучаҳои зери пои туро мумфарш кунанд, то ба ҳар нуқтае аз Ватанамон, ки хостӣ бемалол ва МАҶҶОНӢ биравӣ, на ин ки барои роҳе, ки муваззафанд бисозанд аз ту пул ситонанд! Мефаҳмӣ?

Бо ин, ки масоҳати Тоҷикистонамон онқадар бузург нест, аммо ҳанӯз ҳам, дар асри 21, барои рафтан ба минтақаҳои ба истилоҳ дурдаст роҳи дуруст надорем. Танҳо шоҳроҳе, ки шимолу ҷануби кишварро ба ҳам мепайвандад пулакист. Наход дар 27 сол! Мешунавӣ? Панҷ солу даҳ сол на! Дар бистуҳафт сол натавонанд мардумро бо роҳ таъмин кунанд? Бошад, қабул, ту ҳақ мегӯӣ, мо баъд аз ҷанг тоза ба қавле ҷон гирифта иқтидор пайдо карданием.

Ҳамватани хуби ман, охир ту ба мани гумроҳ бигӯ, ТО ЧАНД СОЛИ ДИГАР? То чанд соли дигар мо мисли гадоҳо аз ину он кишвар грантҳои хайриявию қарзҳои ҳангуфт мегирем ва он пулҳо дар нокуҷо ба бод мераванд?

Бибиям як мақоли хубро ҳамеша мегӯянд: “Кор кори кордон, убол ба ҷони нодон!” Гирам, ки роҳи дурусти ҷудо кардани “ҳаққи худатон” ва “байтулмол”-ро, ки ҳаққи ҳалоли мардумам аст, намедонед, хуб пас чаро ба касе ки медонаду мефаҳмад ва боре аз кучаи инсоф гузаштааст, ин корро вогузор намекунед!?

Мо санг ба сина мезанем, ки миллати куҳанбунёдем, миллати фарҳехтагону донишмандонем. Ҳамаи инҳо ҳақиқати торихӣ, қабул. Аммо қурбонат шавам, ЧАШМ КУШОВУ БУБИН, чанд нафар аз вазиронамон дар соҳае, ки тахассусашон аст, кор мекунанд? Чандтояшон метавонанд ба чашмҳои ману ту нигоҳ кунанд ва чор панҷ ҷумларо ба тоҷикӣ, бигзор бо лаҳҷаи маҳҳалии худ, аммо бидуни истифодаи калимаҳо бегона аз қабили “внутри”ва “публично”, ки чандин ҳаммаънои порсияш вуҷуд дорад, бигӯянд?

Ҳоло пайдо мешаванд он мардумони азизе, ки аҳли “сироталмустақим” ҳастанд ва ба мани “гумроҳ” фаҳмонданӣ мешаванд, ки муҳим ҳарфи ин мардон нест, муҳим амалашон. Пас ту ба ман бигӯ амалҳояшонро, ки барои ману миллатам як сари сӯзан фоиданок буда? Мегӯӣ ҷои таъаҷҷуб надорад, хелеҳо бо тахассусҳои дигар дар соҳаи комилан мутафовите кор мекунанд. Ҳамон тавр, ки дигар одамони оддӣ метавонанд дар соҳаи худашон неву дар дигар шоха фаъолият кунанд, сиёсатмадорон низ метавонанд ин тавр амал кунанд! Азизи ман, агар ҳамчунин фикре дар сарат доштию дорӣ бояд бигӯям, ки ҒАЛАТ КАРДӢ! Бале одамони оддӣ ҳақ доранд то замоне, ки ба зиндагӣ ва озодии дигарон халал намерасонанд, бо зиндагияшон ҳар коре кунанд. Чун ҳар кас дар дараҷаи аввал ҷавобгӯи зиндагии худаш аст, аммо сиёсатмадор, раисҷумҳур ва ё ҳатто раисе, ки таъин мешавад, ҷавобгарии тақдири мардумро ба дӯш мегирад. Пас ӯ ҲАҚ НАДОРАД мутахассиси соҳаи фаъолият мекардааш набошад! Аммо ба “ҷурми” хешовандӣ ё дӯстӣ бо раисҷумҳур ё хонаводаи расиҷумҳур ва ё дӯстӣ бо дӯстону наздикони раисҷумҳур, вазифаи калон бигирад, вале аз ноогоҳию корношоямияш кишвари моро ба ганд кашад.

Ҳамватанам ман намехоҳам, ки ту пеши пои хизматгоронат фарши сурх андозӣ!

Мехоҳам бидонӣ, ки ин раисони имрӯзӣ ва ҲАТТО раисони фардоию рӯзи дигар ҳам ҳама ВАЗИФААШОНро анҷом медиҳанд. Қарор нест ту барои анҷоми ҳар як коре, ки мутобиқи вазифаашон БОЯД бароят бикунанд, ин қадар миёнатро хам бикунӣ!

Ман ҷавони ифротиям, зеро мехоҳам дар кишварам интихоботи озод дошта бошем. Мехоҳам Э.Раҳмон раисҷумҳури феълӣ, ки 27 сол аст ба сандалии раисҷумҳурӣ такя дода аз “маснадаш” фарояд. Мехоҳам ҳар касе ҳам баъди Раҳмон меояд ҳамин панҷсола навбати хизматашро адо кунад ва ҷойро барои дигарон холӣ кунад, на ин ки панҷ чанголашро бо сандалӣ он қадр фурӯ кунад, ки дигар раҳо кардани он барояш ғайриимкон намояд.

Ман ҷавони гумроҳам! Чун намехоҳам раисҷумҳури феълиро “Пешвои миллат”-у ғайраву ҳоказо номам. Медонед чаро?

Пешвои миллат касест, ки ғами тамоми миллатро бихӯрад. Миллати тоҷик танҳо чанд миллион нафари дар Тоҷикистон буда нест. Миллати тоҷик маҳдудаи чунон фарохеро дар бар мегирад, ки онҷоҳо хелеҳо ҳатто кӣ будани Раҳмонро намедонанд. Чӣ расад ба ин ки Пешво будани онро қабул дошта бошанд. Агар бигӯем, ки хуб Раҳмон ба дигар тоҷикон коре надорад. Ӯ барои ҳамин чанд миллион нафар тоҷики Тоҷикистон “Пешвои миллат” аст. Пас, инҷо суоле пайдо мешавад. Ӯ барои дигар ақаллиятҳо, ки мисли ману шумо шаҳрванди комилҳуқуқи Тоҷикистонанд, кист? Онҳо ки миллияти дигар доранд! Пас, вақте мо Раҳмоновро “Пешвои миллат” мегӯем ӯро мансуби як ҳисса аз ҷомеа дониста аз ҳиссаи дигар ҷудо мекунем; ҳамин тавр не? Чаро аз нодонию ноогоҳӣ барои як унвон шуда байни шаҳрвандони кишвар ҷудоию нифоқ ангехтан? Магар мо ҷомеаи мутамаддин нестем? Пас чаро набояд бо ҳамин як симати раисҷумҳурӣ, ки боиси пайванди бештари миллатҳое аст, ки дар маҳдудаи феълии Тоҷикистон зиндагӣ доранд, иктифо накунем?

Гуфтам ку ман ҷавони ифротиям. Чун орзу дорам на танҳо шермардони меҳанам, балки гурдофаридҳои миллатам барои ҳар каф хоки Ватанам омода бошанд сина сипар кунанд. Ва ба ҳеч кас чи “душманон”-и берунӣ ва чи “дӯстон”-и дохилӣ иҷоза надиҳанд, ки Меҳанамонро пора-пора кунанду ба ину он “ҳамсоя” “ҳадя диҳанд”.

Он қадар гуфтанӣ зиёд дорам, Ҳамватани азизам, аммо барои ин дафъа як чизаки дигарро мегӯяму пасон сокит мешавам. То ту ХУДАТ ФИКР КУНӢ ва БУБИНӢ чи қадар ман ифротию роҳгумзадаам. То манро бишносӣ ва агар мабодо ҷое бо ман барин одаме вохурдӣ аз ӯ бипарҳезӣ!

Ман барои худам ҳисоб кардам, ту барои худат ҳисоб кун, агар дар Душанбе зиндагӣ намекунӣ, аз дӯст ё хешовандонат бипурс. Агар онҳо ҳам онҷо зиндагӣ намекунанд як заҳмат бикаш ва дар ин таътилот саре ба Душанбе бизан. Ҳар чи набошад пойтахтамон аст. Пояндаву ободу шугуфо бод!

Лекин ҳисоб кун! Боз фаромуш накунӣ! Чанд боғ дар Душанбе ҳаст?

Онҳое, ки дидаанд медонанад. Онҳое, ки медонанад ба онҳое, ки намедонанд расонанд, то онҳо ҳам бидонанд.

Чунон боғҳои зебо дорад Душанбе, чунон боғҳои сарсабз. Гӯӣ пораҳои биҳиштро ба Тоҷикистон кӯчонда бошанд. Бовар кунед! Ифротӣ ҳам, ки бошам, ин як мавридро рост мегӯям. Охир агар аз худи биҳишт ба замин наоварда бошанд, барои сохташон маблағҳои осмонӣ сарф намешуд, ҳамин тавр не?

Ба ҳар чи муқаддасот ҳаст қасам!

Ман роҳгумзадаам азизони дилам!

Чун орзу дорам он рӯзе биёяд, ки дар Ватанамон корхонаҳои истеҳсолӣ бисозем. Корхонаҳое, ки барои наворбурияш раиси ҷумҳур заҳмат кашида ба навоҳии дигар наравад. Ҳамин тавр орому бедабдаба ба кор оғоз кунад, аммо бардавом бошад. Барои як моҳу ду-се рӯз не, солҳои тӯлонӣ фаъолият дошта бошад, то миллатам нони ҳалоли меҳнатияшро дар Меҳанаш пайдо кунад.

Орзӯ дорам, ки барои кудакони Тоҷикистонам мактабҳои бокайфияте бисозанд, на онҳое, ки барои намоиш дар ним сол сохта мешаванду ҳанӯз дар моҳҳои аввали таҳсил оҳакҳояш мерезанд ва лӯлаҳояш наштӣ медиҳанд. Мехоҳам кудакону ҷавонони мо бидонанд, ки ҲАҚ ДОРАНД ба имконияту зарфиятҳои илмии ҷаҳонӣ дастрасии озод дошта бошанд.

ОРЕ, МАН ИФРОТИЯМ, ЧУН МЕХОҲАМ ДАР ВАТАНАМ ОЗОДОНА ЗИНДАГӢ КУНАМ!

З.Рауфӣ

Федерика Могерини ва Невен Мимитса

Муаллифон ин мақола Намояндаи Олии Иттиҳоди Аврупо оид ба сиёсати хориҷӣ ва амният/Муовини Раиси Комиссия Аврупо Федерика Могеринӣ ва Комиссари Иттиҳоди Аврупо оид ба ҳамкориҳои байналмилалӣ ва тараққиёт Невен Мимитса мебошанд.

Дар ҷаҳони муосири хеле ба якдигар пайваста, ки дар он ҳамкории минтақавӣ ва байниминтақавии зичтар замина барои сулҳ ва тараққиёт ба шумор меравад, Аврупо ва Осиёи Марказӣ ҳеҷ гоҳ чунин наздик набуданд. Манфиатҳои имконпазири ҳамкории ҳатто аз ин ҳам зичтари муштарак пеш аён набуд.

Мо шоҳиди замоне тағйироти муҳим дар Осиёи Марказӣ ҳастем. Кишварҳои Осиёи Марказӣ боз шуда истодаанд, ислоҳотро амалӣ намуда истодаанд ва ҳамкории минтақавиро миёни ҳамдигар пеш бурда истодаанд. Онҳо аз мустақилият ва ҳамвобастагӣ қавитар шуданд. Хуллас, аҳамияти сиёсии Осиёи Марказӣ ҳоло мавқеи ҷуғрофии онро ба ҳайси шарики асосии Шарқу Ғарб инъикос менамояд, гарчанде, ки мушкилоти бисёр ҳам вуҷуд доранд.

Дар ин шароити нав ва мусбати сиёсӣ, Иттиҳоди Аврупо бо ҳамаи кишварҳои узви Иттиҳоди Аврупо муносибати навро дар робитаҳои худ бо Осиёи Марказӣ созмон доданд. Стратегияи нави мо ба дастгирии устуворӣ ва инкишофи минтақа равона шудааст, ки дар ҳамкории ҷории пайвастаи мо барои созмон додани ҳамкории муосири Иттиҳоди Аврупо ва Осиёи Марказӣ ба нафъи шаҳрвандони мо бунёд меёбад.

Иттиҳоди Аврупо шарики табиӣ барои ин минтақа мебошад. Мо соҳиби таърихе ҳастем, ки моро аз манфиатҳои ҳамкорӣ ва ҳамгироӣ бо ҳамсоягони худ собит намудааст ва мо метавонем ин таҷрибаро бе бозиҳои сиёсӣ мубодила кунем.

Мо мехоҳем, ки кишварҳои Осиёи Марказиро дастгирӣ намоем то онҳо аз ҷиҳати иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва экологӣ бештар устувор шаванд. Мо дар инҷо таҳкими воситаҳои ахбори мустақил, боз намудани фазо барои рушди ҷомеаи шаҳрвандӣ, тақвияти волоияти қонун ва идоракунии босамар, мубориза бо коррупсия ва тавсеаи имкониятҳои ҷавонон ва занонро дар назар дорем.

Мо инчунин мехоҳем дар инкишофи минтақа саҳмгузор бошем. Иттиҳоди Аврупо сарчашмаи бузургтарини сармоягузориҳои хусусӣ дар ҷаҳон мебошад ва метавонад, сармоягузориҳои босифат ва калонро барои амалисозии лоиҳаҳои ҳамгироии устувор дар Осиёи Марказӣ фароҳам оварад, дар сурате, ки фазои хуби соҳибкорӣ ба вуҷуд ояд. Бо ин мақсад, Иттиҳоди Аврупо дастгирии ислоҳот ва навсозии иқтисодиётҳои кишварҳои минтақаро идома хоҳад дод, ки рушди бахши хусусии қавиро дарбар мегирад. Инчунин Иттиҳоди Аврупо шарики асосии ҳамаи кишварҳои Осиёи Марказӣ дар шомил шудан ба Созмони Тиҷорати Ҷаҳонӣ боқӣ мемонад.

Ғайр аз ин ду рукн, Иттиҳоди Аврупо ва Осиёи Марказӣ умедворанд, барои пайвастани ду минтақаи мо кор кунанд ва инчунин робитаҳои дохилиро дар худи Осиёи Миёна тавсеа диҳанд то ин амал ба таври устувор, озод ва дар асоси қоидаҳо роҳандозӣ шуда, имкон диҳад, ки қарздорӣ ва инфрасохтори бесифат ҷилавгирӣ карда шавад.

Ин тариқ, Иттиҳоди Аврупо бо Осиёи Миёна шарик шуда, мушкилоти зиёдеро ҳалл карданӣ аст, ки ягон кишвар онҳоро дар танҳоӣ бартараф карда наметавонад: аз ҳифзи муҳити зист, идоракунии захираҳои обӣ, идоракунии сарҳадот сар карда то мубориза бар зидди терроризм ва қочоқи маводи мухаддир.

Пойдоршавии сулҳ дар Афғонистон ин як мушкилоти дигар мебошад, ки дастгирии фаъоли ҷомеаи байналмилалиро, аз ҷумла талошҳои шарикони Осиёи Марказиро, тақозо мекунад. Дар ҳолатҳои зарурӣ иштироки Афғонистон дар ҷаласаҳо ва барномаҳои дахлдори минтақавӣ ва дастгирии бештари лоиҳаҳои ҳамкории минтақавӣ ва сеҷониба бо шарикон аз Афғонистон ва Осиёи Марказӣ ҳамин тариқ афзалият дар фаъолияти муштараки мо боқӣ мемонад.

Охири ҳафтаи ҷорӣ дар шаҳри Бишкек Иттиҳоди Аврупо ва кишварҳои Осиёи Марказӣ ҷаласаи солонаи минтақавиро дар сатҳи вазирони корҳои хориҷӣ доир менамоянд. Паёми Иттиҳоди Аврупо дар ҷаласаи мазкур ин аст, ки ҳамкории мо ба сӯи иқтисодиёти қавӣ ва гуногунҷанба, имкониятҳои бештар барои таҷрибаомӯзии донишҷӯён дар Аврупо, эҷоди ҷойҳои кории нав ва минтақаи барои ҳама оромтар метавонад манфиатҳои воқеӣ ва аслиро барои шаҳрвандони мо дар ин минтақа ва дар Иттиҳоди Аврупо фароҳам оварад. Дар ҷаҳони муосир мо ба шарикии қавитар миёни ду минтақа ниёз дорем. Биёед барои расидан ба ин мақсад ҳамроҳ кор кунем.

Ёфтҳои бештар

Гузоришҳои видеоӣ

Беҳрӯзҷон куҷо шуд?
лутфан мунтазир бошед
Embed

Феълан кор намекунад

0:00 0:01:24 0:00
XS
SM
MD
LG