Гуфтугӯи ошкоро бо ташкилкунандагони тазоҳурот дар Лондон

Дустони гироми ман шахсан аз фикрхоятон дар сухбатхо, саволхои пардарпайатон ва албатта вактатон барои иштирокатон дар баъсхо миннатдорам. Дар посух ба саволхои шумо ман ду чизро аз шумо хохиш менамоям, ки хуб дар назар дошта бошед! Аввалан, таъкид мекунам ки андешахои мо оиди хар як саволи шумо мутлак ё конкрети нест. Зеро хар як саволро метавон аз хар дидгохе шарх дод. Дуввум, хохиш мекунам ки чавобхои моро хатман бо максадхои тазохуроти мо дар Лондон алокаманд созед. Ман фикр мекунам бе донистани максадхои тазохурот шумо наметавонед чавоби дилхохатонро ба саволхоятон дарёфт кунед.

Дар тахозурот на танхо донишчуёни аз Точикистон балки аз Америка, Фаронса, Британя, Хинду-Покистон, Эрону Афгонистон ширкат варзиданд. Онхо максадхои моро арзиши-инсони шуморида бо мо дар назди сафорати Руссия дар Лондон саф кашида бехатарии мухочирон ва волоияти конунро дар Руссия талаб карданд. Барои ташкили чунин тазохуроти хачман хурд пули каме барои хариди плакатхо сарф шуду халос. Донишчуёни тамоми донишгохои Лондон дар ин рох ба мо кумак карданд ва мо аз онхо хело миннатдорем.

Ба акидаи ман тазохурот алайхи куштори инсонхо аз тарафи миллатгароён дар Руссия бояд барвактар огоз мешуд ва шояд шумораи куштори мухочирони Точик то ба 300 нафар намерасид. Шумо албатта бо ман рози хастед ки ташкили чунин тазохуротхо кори осон нест ва чун гап сари куштори инсонхо ва дифои хукуки онхо меравад ин чоиз нест дар бораи худнамои андешем. Дар давлатхои демократии дунё аз чумла Британя шахрвандон ва дигар мардумон барои ба амал баровардани хукукхояшон хар руз гирдихамои, тазохурот ва дигар чорабинихоро анчом медиханд. Ман шахсан фикр намекунам ки бо баланд кардани садо оиди ягон масъалаи сиёси онхо худнамои карда бошанд.

Аввалан, дар Тоҷикистон бояд ичозат гирифт ва маълум нест, иҷозат мешавад ё не. Дувумаш, шояд ҳоло мо барои ин пурра омода нестем. Бале, дар тазоҳуроти мо дар Лондон намояндагони Осиёи марказӣ ҳам буданд.

ПОСУХИ ЭРАҶ

Ташкили тазохуротхо дар Руссия ва ё Точикистон имконият дорад агар максадхо ва раванди тазохуротхо мукобили сарконуни хар ду кишвар набошад. Тамоми тазохуротхо дар дохили чахорчубаи сарконуни Чумхурии Точикистон бояд амали гарданд ва бояд нафъи як гурухи мардумро дар назар надошта бошад, балки дар рушди хаёти сиёсии кишвар накши мусбат бозанд.

Ин гапи нодуруст аст. Хар руз дар Лондон тазоҳурот мешавад ва ин як чизи одӣ аст. Моро касе маблағгузорӣ накардааст. Мо аз руи виждони худамон ба майлдон омадем.

Ҷои афсӯс аст, ки мо донишҷӯён дар Аврупо ҳанӯз бо ҳам равобити наздик надорем, аммо баъзе аз онҳо изҳори ташаккур карданд. На. Ягон хел манфиати кишварҳои ғарбӣ ин ҷо ҷой надорад.

Ҳама чизе ки ба сари ҳамватанонамон дар Русия меояд, аз дили мо мегузарад. Насиҳат ҳамин ки сарбаланду обод бошанд, ҳуқуқи худро бишиносанд, вале фаромӯш накунанд, ки дар ҳар куҷо ки бошанд, оинаи миллатан ва номи миллати худро ҳифз кунанд. Албатта, беҳтар аст, ки онҳо ба Тоҷикистон баргардандду кишварро обод кунанд. аммо аброи ин шароит зарур аст.

Агар ҳукумати Тоҷикистон иҷозат медод ва агар аз рӯи қонун имконпазир бошад, ба назӯари мо ин ягон кори баде нест, зеро мақсади он бадӣ намебошад.

Сабаби бетаваҷҷӯҳии ҷавонон дар он аст, ки давлати мо худ ҷавон аст ва вақти муайян даркор аст, ки ҷавонон ба равандҳои сиёсӣ, муколама ва фарҳанги сиёсӣ ҳамроҳ шаванд. Ин чиз дар оянда мумкин хоҳад шуд.

Ин иқдом албатта бенатиҷа нест. Шояд натиҷаи фаврӣ надошта бошад, вале бетаъсир нахоҳад буд. Яке аз ҳадафҳои роҳандозии он пеш аз ҳама муроҷиат ба худи мардуми мо буд, ки дар ҳимояи ҳуқуқҳои худ бедор бошанд.

Ман як шаҳрванди оддии Тоҷикистон ҳастам ва ватану ҳамватанонамро дӯст медорам. Дар бораи инқилоб бояд бигӯям, ки ҳеҷ хел инқилоб нест, агар инқилоб аст, фақат бояд дар майна ва дили одамон шавад, ки мушкилоти муҳоҷиронро дарк кунанд, мақсад ягон хел хушунат, худнамоӣ ё қудратталабӣ набуд ва наздик ба ин ҳам нест. Тавре Саъдӣ гуфтааст, "Бани одам аъзои якдигаранд, ки дар офариниш зи як гавҳаранд. Чу узве ба дард оварад рӯзгор, дигар узвҳоро намонад қарор."