Саволи Шумо ба Ҳизби Халқӣ-Демократӣ

Ман аз ҳама хонандагони сайти «Ozodi» хеле миннатдорам , ки дар онлайни имрӯза иштироки фаъол доранд, саволҳои зиёде ба мо расид ва мо ҳадалимкон кўшиш мекунем, ки ба ҳама саволҳо ҷавоб гӯем. Умедвор будам, ки бисёр саволҳое мешаванд, ки онҳо барои рушди плюрализм дар Тоҷикистон, рушди бисёрҳизбӣ, пешрафти кори ҳизбҳо дар самти демократиякунонии ҷомеа ва тараққиёти Тоҷикистони азизамон нигаронида шудаанд. Аксарият ҳизбҳои сиёсии Тоҷикистон зодаи даврони истиқлолиятанд ва ҳанўз дорои таҷрибаи кофии сиёсӣ нестанд. Аз ин рў, фикр мекунам, ки ингуна гуфтугўи онлайн, ки радиои «Озодӣ» ташкил кардааст бешубҳа барои манфиати кор буда кўмак ба пешрафти фаъолияти ҳизбҳои сиёсӣ мерасонад.
Аз ин сабаб ман бори дигар аз ташкилкунандагон ва иштироккунандагони ин гуфтугўи онлайни имрўза миннатдории худро баён медорам.

Ба Ҳамид аз Регар --
ҲХДТ бо ҳамаи ҳизбҳое, ки дар фазои сиёсии ҷумҳурии Тоҷикистон дар доираи қонун фаъолият мекунанд, робитаи созанда дорад, дар чорабиниҳои ҳамдигар ширкат мекунанд. Ман бори дигар таъкид мекунам, ки ҳизби мо аз ягон рақобат наметарсад. Бигузор ҳизбҳо фаъол бошанд, ки ин ба манфиати кор аст. Пешрафти кор дар рақобати солим аст. Умуман, ҲХДТ ҳама вақт омодааст, барои пешрафти рўзгори мардум ва рушди Тоҷикистон бо кулли нерўҳои созандаи сиёсии ҷумҳурӣ ва берун аз он иртиботи қавӣ дошта бошад.

Салоҳиддин, бародар, ман бароятон тавсия медиҳам, ки бори дигар ба Сарқонуни ҶТ, «Қонун дар бораи интихобот ба МО ҶТ» ва Оинномаи ҲХДТ муроҷиат кунед. Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон, ки ба синни 25 расидааст, новобаста аз аъзо будан дар ягон ҳизб ва дигар меъёрҳо ҳуқуқ дорад номзадии худро ба парлумони кишвар пешниҳод намояд. Агар аъзои ҲХДТ бошед, метавонед аз имкониятҳои он босамар истифода баред. 2. Аъзогӣ дар ҳизби мо худ ихтиёрист ва қатъи аъзогӣ низ ҳамчунин. Ягон кас ҳуқуқ надорад, барои чунин рафтори озодона ба касе тазъиқ орад. 3. Дар гузаронидани интихоботи шаффофу демократӣ ман шакку шубҳа надорам, чунки заминаҳои ҳуқуқӣ – меъёрӣ барои гузаронидани онҳо вуҷуд дорад. Ба замми ин Сардори давлат дар Паёми имсолаашон ба МО таъкид бар он доштанд, ки Президенти Тоҷикистон худ кафили шаффофияти интихоботҳои дар пешистода мебошад. 4. Салоҳиддин, бародар, агар Шумо чунин фактҳоро дар даст дошта бошед ба Дастгоҳи КИМ ҲХДТ роҳӣ кунед ва мо дар нисбати он созмонҳои ҳизбиамон , ки ба чунин қонуншиканӣ роҳ додаанд чора андешем. Ҳизби мо ба ягон аъзокунии иҷборӣ эҳтиёҷ надорад. Дар мавриди суоли Шумо аз соҳаи фарҳанг бошад, гуфтаниям, ки барномаи ҲХДТ пешбурди кулли соҳаҳои ҳаётиро дарбар мегирад, аз он ҷумла фарҳангро. Ҳазорҳо нафар ҳунармандони асил аъзои ҳизби моанд ва аз дастгирии ҳизб бархурдоранд.

ҲХДТ бо он имконияте, ки дар даст дорад ҳамеша аз манфиатҳои милливу давлатӣ ҳимоя мекунад. Мавқеи устувори Раиси ҲХДТ сардори давлат Э. Раҳмон зимни аз бунбасти коммуникатсионӣ баровардани Тоҷикистон, ба истиқлолияти энергетикӣ ноил гаштани он, дифоъ аз комёбиҳои таърихии миллат ва ғайра шаҳодат аз он медиҳанд, ки то кадом дараҷа ҳизби мо аз манфиатҳои давлативу миллӣ дифоъ мекунад. Дар бисёр мавридҳо нашрияи ҳизбӣ – «Минбари халқ» ва рўзномаи электронии «Tribun. tj» ягона васоити ахбор дар ҷумҳуриянд ки ба муқобили маводҳои таҳқириву истеҳзоӣ ҷавоби сазовор медиҳанд.
Дар ин бобат ман таъкид карданиам, ки ҳимоя аз манфиату арзишҳои миллӣ вазифаи ҷонии ҳар як шаҳрвандиТоҷикистон аст, то он даме ки мо аз як гиребон сар набарорем, ва ғуруру номуси тоҷиконаи худро ба кор надарорем боиси таҳқиру истеҳзои дигарон хоҳем буд.

Ба саволи Шумо ҷавоб дода шуд(ниг ҷавобҳо ба саволи Ватандўст).

Шумо агар ба таъсисёбии ҳизби мо назар андозед, ба равшанӣ дида метавонед, ки таъсисдиҳандагон ва аъзоёни аввалини ҳизб бо чӣ гуна мушкилиҳо рў ба рў мешуданд. Дар баъзе мавридҳо ва ҷойҳо ҳизбиёни мо ҷонро зери хатар монда, фаъолият мебурданд. Оё ин садоқати ҳизбиёнро нишон намедиҳад? Маҳз ҳамин гуна садоқат ва вафодорӣ ба ҳизб буд, ки ҳизби мо имрўз яке аз нерўҳои пешбари ҷомеа гардидааст. Албатта, мо гуфта наметавонем, ки кулли аъзоёни ҳизбамон шоистаи ҳизбанд. Барои ҳамин ногузир масъалаи ислоҳот дар миён омад ва яке аз паҳлўҳои ин ислоҳот тозакунии сафҳои он мебошад. Дар айни замон, талабот дар нисбати аъзоёни нав пурзўр карда мешавад. Имрўз мо на аз пушти зиёд намудани шумораи аъзоёни ҳизбем, балки бештар диққат ба ҷанбаи сифатии он дода мешавад. Ҳар як аъзои ҳизб соҳибихтиёр ва соҳибҳуқуқ аст. Ихтиёран ба ҳизб дохил мешавад ва ихтиёран тарки он мекунад. Ҳизби мо ягон сохтори ҷазодиҳанда надорад. Оне, ки мардум аъзогии ҳизбҳои дигари рақиби моро интихоб мекунад, аз инкишофи низоми демократӣ дар Тоҷикистон дарак медиҳад ва касе садди роҳи онҳо намешавад. Ин раванди созанда бигузор идома ёбад. Мақсади аслии ҳизби – мо ин саодати халқи кишварамон аст. Заминаи асосии иҷтимоии ҳизбамонро маҳз халқи оддӣ ва меҳнаткаш ташкил медиҳад. Тамоми қонунҳое, ки дар Парлумони кишвар қабул мешаванд, ҳама ба манфиати мардуми кишваранд. Дар сурати номувофиқатии баъзе нуқтаҳои қонунҳо ба онҳо тағйирот ворид мешавад. Аз оне ки қонунҳо мухолифи манфиатҳои баъзе ашхос ё гурўҳҳои ғаразхоҳ аст, ин айби қонун нест, балки гуноҳи ин ашхосу гурўҳост.