Саволи Шумо ба Шодӣ Шабдолов

Ҷаноби Иброҳим,
Ба муттаҳам кардани Ҳизби коммунисти Тоҷикистон ва табдил шудани он ба Ҳизби оппортунистию конформист чунин посух медиҳам:
Ба назари ман, Шумо аз мафҳумҳои илмии оппортунисту конформист аслан маълумот надоред. Дуюм ин ки агар шумо ягон далели оппортунисту конформист будани ҳизби моро мегуфтед, ман ба шумо ҷавоби мушаххастар медодам.
Оппортунисту конформист ҳизбҳое ҳастанд, ки бо ҳамин мақсад дар ҳукумати сармоядорон соҳиби мақому мансаб мешаванд. Вале Ҳизби коммунист на ягон вазир ва на ягон раиси ҳукумат дорад. Яъне, конформист будани мо ягон маънӣ надорад. Агар баҳс кардан хоҳед, ҳар шанбеи аввали ҳар моҳ дар Кумитаи марказии ҲКТ мо семинар дорем, ки дар он олимон, сиёсатмадорон, мутахассисон, аъзои ҳизб аз манотиқи гуногун иштирок мекунанд. Марҳамат, мо ба баҳс омода ҳастем.

Бародари азиз.
ҲКТ озодии виҷдонро, аз ҷумла озодии динро поймол намекард, чунки Шӯравӣ давлати дунявӣ буд ва созмонҳои динӣ, яъне, масҷиду калисою куништ аз давлат ҷудо буданд. Ҳар як шаҳрванд ҳуқуқи озоди интихоби мазҳабро дошт. Вале вақте дар зери шиори дин алайҳи ин давлат аксуламал сурат мегирифт, ин гуна афрод мутобиқи қонунгузории он замон ба ҷавобгарӣ кашида мешуданд.
Дар оиннома ва барномаи амали мо ин мавзӯъ мушаххастар ифода ёфтааст, ки онро ман дар ҷавоб ба суолҳои дигар шаҳрвандон иқтибос хоҳам овард.

Ба қисми аввали суоли шумо чунин мегӯям, ки ваъдаи хушку холӣ ва подарҳаво ба интихобкунандагон - инро ман ҳамчун бевиҷдонии номзадҳо ба вакилӣ мешуморам. Чунки ин гуна афрод аз рӯи мушоҳидаи чандинсолаи ман ба порлумон ворид шуда, ба манфиати шахсии худ овора мешаванд, на ба иҷроиши ваъдаҳое, ки ба интихобкунандагон доданд.

Саволи дигаратон. Пулакӣ кардани роҳи Хуҷанд- Душанберо дар ҳолати набудани роҳи бепули алтернативӣ ман иқдоми ғайри қобили қабул мешуморам. Лекин, дар ҷойҳое, ки тавассути Эрону Чин нақбҳо сохтаанд, Анзобу Шаҳристон, ки роҳи бепул аз болои ағба вуҷуд дорад, бо мақсади саривақт баргардондани қарзҳои давлатӣ ба ин кишварҳо пулакӣ кардани гузашт аз ин нақбҳо мумкин аст. Чунин таҷриба дар ҳамаи давлатҳои дунё вуҷуд дорад. Аз Чин то Амрико.

Саволи дигар: Дар Тоҷикистон, ки аксарияти мардумаш камбизоатанд, аз рӯи барномаи интихоботии ҳизби мо ба қишри камбизоати аҳолӣ хидматрасонии тиббӣ бояд бепул бошад. Лекин, ба ашхоси сарватманд хидматрасонӣ бояд ҳатман пулакӣ бошад. Аз ҳисоби ин қишри сарватманд ва аз манбаъҳои дигар мо метавонем барои камбизоатон хидматрасонии ройгони тиббиро фароҳам орем.

Ба Карим, Алишер ва дигарон. Шаҳрвандони мӯҳтарам!

Пеш аз ворид шудан ба баҳси сиёсӣ шумо бояд як бор ҳам бошад Сарқонуни Тоҷикистонро дар мавриди озодии ҳуқуқҳои инсонӣ, ва аз ҷумла дар мавриди озодии виҷдон ва озодии шаҳрвандон барои таъсиси ҳизбҳои сиёсии хусусияти динӣ ё дунявӣ доштаро мутолиа мекардед. Мутобиқи моддаи панҷуми Конститутсияи ҷумҳурии мо "инсон, ҳуқуқ ва озодии ӯ арзиши олӣ мебошанд". "Ҳаёт, қадр, номус ва дигар ҳуқуқҳои фитрии инсон дахлнопазиранд". "Ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандро давлат риоя ва ҳифз менамояд". Моддаи 14 - "ҳуқуқ ва озодиҳои инсон ва шаҳрванд бевосита амалӣ мешаванд.".

Вақте сарқонуни мо ин ҳуқуқ ва озодиҳои шаҳрвандонро мушаххас кардааст, ва он дар раъйпурсӣ аз тарафи тамоми мардуми Тоҷикистон, яъне аз тарафи 99 фоизи мусалмонон эътироф шудааст, ҳеҷ кас дигар ҳақ надорад, ки ин ҳуқуқҳоро эътироф накунад. Мо аз ин ҳуқуқҳои конститутсионии худ ифтихор дорем, на "эҳсоси шармандагӣ", чӣ гунае, ки шумо мегӯед.

Дуюм, шумо, шаҳрвандони мӯҳтарам, ду чизро аз ҳамдигар фарқ кардан намехоҳед, ки яке ақидаи мазҳабии шаҳрвандон ва дигаре, ақидаи сиёсии шаҳрвандон аст. Ақидаи мазҳабӣ, ки аз озодии виҷдон бармеояд ва ақидаи сиёсӣ, ки онро ҳизбҳои сиёсӣ матраҳи баҳси интихобкунандагон мекунанд. Ҳизби мо - ҲКТ, ки аслан ҷонибдори раванди рушди сотсиалистии ҷомеа мебошад, ба мардуми азизи худ барномаи гузариш ба ҷомеаи сотсиалистиро, ки шакли волои давлати иҷтимоист, пешниҳод мекунад. Дар он афзалияти моликияти давлатию ҷамъиятӣ бар моликияти хусусӣ, афзалияти сохти танзими плании иқтисодиёти ҷомеа ва тарафдори таъмини баробарҳуқуқии иқтисодӣ ва иҷтимоии тамоми шаҳрвандони заҳматкаш сарфи назар аз миллату дину нажодашон мебошад. Аз ҷумла, ҳуқуқи дастёбии шаҳрвандон ба мактабу касбу хидматрасонии тандурустӣ ва ҳоказо.

Аз ин рӯ, барои ҳизби мо муҳим он аст, ки шаҳрвандон барномаи иқтисодию иҷтимоии ҳизбро ҷонибдорӣ мекунанд. Лекин, дар дохили ҳизб озодии виҷдон пурра риоя мешавад - чӣ нисбат ба атеистон ва чӣ нисбат ба онҳое, ки ақидаи динӣ доранд.

Бахусус, қобили тазаккур аст, ки барномаи мо дини ислом ва дигар адёнро натанҳо ҳамчун падидаи мазҳабӣ, балки манбаъи арзишҳо ва сарватҳои таърихию фарҳангӣ мешуморад. Овардани ин иқтибосро аз барномаи ҳизби худамон дар соҳаи маънавиёт зарур мешуморам:

- "Истифода аз арзишҳои исломӣ ва динҳои дигар барои тарбияи инсони солимахлоқ, фаҳмонидани оқибатҳои зараровари ҳам таассубу хурофоти динӣ ва ҳам муносибати беэътиноёна ва душманона ба дин, дарки ин асл, ки ҳам дин ва ҳам атеизм унсурҳои муҳимми фарҳангу таъриханд".

Ҳизби мо комилан мухолифи ифротгароӣ ва тундравии динӣ ва атеистӣ мебошад. Афроди тундраву ифрогатроро натанҳо дар давраи ҳукумати шӯроҳо саркӯб мекарданд, балки дар тамоми давлатҳои дунё аз Чин то Амрико ва дар худи давлатҳои мусалмонӣ, аз ҷумла ҷумҳуриҳои исломӣ низ саркӯб мекунанд. Ин ҳуқуқи давлат аст. Давлате, ки худро муҳофизат карда наметавонад, пойдор нахоҳад монд.

- Онҳое, ки дар вақти сари қудрат будани ҲКТ дар сафи мо буданд ва пас аз ҷунбишҳои шадиди сиёсии аввалҳои соли навадум ҳизби моро тарк карданд, ман чунин ҳисоб мекунам, ки қисми муайяни онҳо ақидаи коммунистӣ аслан надоштанд. Фақат афроди ҷоҳталабу мансабталаб буданд.

Вале онҳое, ки ҳизбҳои дигарро таъсис доданд, ин ҳуқуқи шаҳрвандии онҳост. Вале эҳтимоли гурехтани онҳо аз ин ҳизбҳо низ вуҷуд дорад.

Аз ҷонибдории шумо миннатпазирам.

Асоси иҷтимоии ҳизби мо дар давлати Тоҷикистон воқеан устувор аст, чунки аксарияти мутлақи аъзои ҳизби моро коргарону деҳқонон ва равшанфикрони заҳматкаш ташкил медиҳанд, ки рӯзияшонро бо меҳнати ҳалоли худ ва арақи ҷабин таъмин менамоянд.

Ман ба ин ақида аҷдодан мутааллиқам. Шириншо Шотемур, қаҳраомни халқи тоҷик, яке аз созмондеҳони ҳизби коммунист ва давлати ҷумҳурии Тоҷикистони шӯравӣ бобоям буд. Сайфулло Абдуллоев, амакам, дар солҳои сивум вазири кишвоарзӣ, вазири саноат ва баъдан котиби дуюми Комитети марказии Партияи коммунистии Тоҷикистон буд. Ҳардуяшон ҳам қурбони тӯҳматҳои бардурӯғи онҳое шуданд, ки бар зидди ташкилёбии давлати миллии тоҷикон буданд. Падари раҳматии ман - Шабдолов Давлаталӣ низ ва бародаронаш низ узви ҳамин ҳизб буданд. Ман дигар ҳаққи маънавие надоштам, ки аз ин ҳизб дар солҳои мудҳиши 91-95 фирор кунам.

АЗ ҲК пеш аз ҳама барои он ифтихор дорам, ки ин ҳизб шароитро барои ташкили давлати миллии Тоҷикистон муҳайё сохт. Тоҷикистон дар соли 24-ум ҷумҳурии автономӣ ва дар соли 29 ҷумҳурии шӯравии умумииттифоқӣ эътироф шуд. Панҷуми декабр аз эътирофи давлати Тоҷикистон дар сатҳи умумииттифоқӣ расо 80 сол пур шуд.Дар тӯли 70 сол тамоми ободиҳое, ки дар Тоҷикистон мебинем, маҳсули сиёсат ва барномаҳои ҳизби мо буд. Камбудиҳо низ буданд, вале дар мизони таърих агар баркашанд, корҳои неки ин ҳизб нисбат ба камбудиҳояш ба маротиб зиёдтаранд.

Маҳз ҷумҳурии Тоҷикистон буд, ки мо дар сентябри 1991 худро давлати комилан мустақил эътироф кунем ва аз ҷониби ҷаҳониён шинохта шавем. Ин ифтихори миллии мост.

Ба суолҳои дигари шумо қисман дар боло ҷавоб додам. Лекин агар аксарияти халқи Тоҷикистон ҷонибдори барномаи ҲКТ шавад, дар оянда президент низ аз ҳизби мо шуда метавонад.

Шасту ду фоизи аъзои ҳизби мо шаҳрвандони то 50-сола ҳастанд. Аз ҷумла, 22 фоизашон ҷавонони то 30-сола ҳастанд. Теъдоди ҷавонон зиёд шуда истодааст, фақат дар соли ҷорӣ зиёда аз ҳазор нафар ба ҳизб пазируфта шуданд, ки 80 фоизи онҳоро ҷавонони то 30-сола ташкил мекунанд.

Рӯҳониён низ дар ҳизби мо ҳастанд. Агар асари В. И. Ленин "Об отношении рабочей партии к религии"-ро таҳлил кунед, дар он ҷо доҳии мо таъкид варзидааст, ки ба ҳизб ҳатто попҳо, яъне муллоҳо ворид шуда метавонанд, агар барномаи сиёсии ҳизбро, яъне барномаи сотсиалистиро ҷонибдорӣ кунанд.