Пайвандҳои дастрасӣ

Сайидбек Маҳмадуллоев, сардори Шӯъбаи умури дин дар Вазорати фарҳанги Тоҷикистон аст. Вай изҳори омодагӣ намуд, меҳмони сомонаи мо шавад ва ба пурсишҳои хонандагони он посух диҳад.

Бархе аз хонандагон пештар саволҳое фиристода буданд, ки ба Қонуни нави дин ва иттиҳодияи мазҳабии Тоҷикистон дахл доштанд. Ҷаноби Маҳмадуллоев бархе аз нукоти қонуни нав ва ҳамзамон баҳсҳои марбут ба сабтиноми масҷидҳо, таълими динӣ, ҳиҷоби донишҷӯдухтарон ва монанди инҳо посух дода буд. Вале ба назар мерасад, норӯшанӣ ва ноқаноатмандиҳо дар ин робита боқӣ мондаанд.

Ҳоло имкони хубест, барои ба миён гузоштани пурсишҳои гуногун ва аз байн бурдани шубҳаву гумони ногувору нолозим ва ҷудоиандоз.

Гуфтугӯи мустақими интернетӣ бо Сайидбек Маҳмадуллоев рӯзи ҷумъаи 14-уми август, аз соати 14:00 то 16:00 ба вақти Душанбе ҷараён хоҳад гирифт.

Аммо хоҳишмандон метавонанд, саволҳои худро дар ҳамин сафҳа бинависанд ва дар рӯзи гуфтугӯ ба онҳо посух бигиранд.

Интизори пурсишу дархостҳои Шумоем.

Намоиши шарҳҳо

XS
SM
MD
LG